- Klaster nie jest sformalizowaną strukturą gospodarczą. Przedsięwzięcia organizacyjne powinny mieć na celu ułatwienie wspólnego działania, a nie budowanie struktur.
- Klaster jest strukturą wolnorynkową tworzoną przez konkurujące ze sobą podmioty. Realizowane przedsięwzięcia muszą być więc opłacalne dla wszystkich stron. Nie są podejmowane działania, które nie mają określonego celu gospodarczego.
- Podstawowym celem klastra jest wykorzystanie zasobów trudno dostępnych przy innej organizacji przedsięwzięć gospodarczych. Dlatego należy zwracać szczególną uwagę na związane z tym cechy klastra (tezy od 4 do 6)
- Klaster jest strukturą trwałą – dużo bardziej, niż pojedyncze przedsiębiorstwo. Umożliwia to podejmowanie przedsięwzięć, w których dla klienta ważne jest długofalowe bezpieczeństwo inwestycji.
- Do klastra jest łatwo wejść i wyjść z niego. Sprzyja to naturalnej koncentracji zasobów. W ten sposób - na przykład – łatwiej zbudować sieć partnerów, niż w tradycyjny sposób.
- Sieć powiązań ułatwia funkcjonowanie drobnych podmiotów gospodarczych. Sprzyja to zastępowaniu zatrudnienia przez samozatrudnienie. Zasoby wiedzy i pracy stają się w ten sposób łatwiej dostępne. Wartość egzystencji jako samodzielny podmiot gospodarczy może stanowić dla specjalistów przeciwwagę dla szukania zatrudnienia w dużych korporacjach.
- Klaster sprzyja rozwojowi konkurencji, a nie jej ograniczaniu. Podejmując współdziałanie z lokalnym partnerem – ułatwiamy mu wzrost. Musimy brać więc pod uwagę, że w kolejnym przedsięwzięciu uzyskana przez niego wiedza i umiejętności umożliwią mu skuteczne konkurowanie z nami. Przy tradycyjnym rozumieniu gospodarki jako gry o sumie zerowej (mój zysk to czyjaś strata) – sens budowy klastra jest problematyczny. Klaster więc jest dla tych, którzy mają odwagę podjąć konkurencję opartą na budowaniu, a nie burzeniu. Może to być wzrost jakości, zapewnienie łatwiejszego dostępu do oferowanych produktów, nowego rodzaju usługi, wzrost poczucia bezpieczeństwa etc...
- Należy stanowczo przeciwstawiać się działaniom, które podważają zaufanie i niszczą więzy między współpracującymi podmiotami. Konieczne jest więc stworzenie katalogu takich działań, których unikanie musi być zaakceptowane przez członków klastra. Należy tu przede wszystkim wymienić przejmowanie klientów i kontraktów poprzez różne formy łapówek i wykorzystywanie „układów”, zmowy, i wszelkie formy nieuczciwej konkurencji.
- Specyfika branży informatycznej pozwala na łatwe gromadzenie wspólnych zasobów, które mogą ułatwić start i funkcjonowanie podmiotom w obrębie klastra. Dlatego powinny być podejmowane i promowane inicjatywy zmierzające w tym kierunku. Na przykład promocja rozwiązań otwartych, budowa „bazy wiedzy”, opracowanie standardów organizacyjnych.
- Ważnym aspektem funkcjonowania klastra jest jego wartość marketingowa. Klaster jako marka powinien służyć wszystkim podmiotom klastra.
- Klaster jest ze swej natury innowacyjny. Na przykładzie strategii największych firm informatycznych należy stwierdzić, że do działań w klastrze idealnie pasuje strategia Google (innowacyjność, nastawienie na rozwiązania otwarte), a nie Microsoftu (protekcjonizm, unikanie lub niszczenie konkurencji).
- Klaster integruje się z otoczeniem. Naturalnym zapleczem klastra informatycznego powinny być ośrodki akademickie, które powinny dostarczać kadry, technologie etc. Także współpraca z samorządami może być sposobem zdobywania przewagi konkurencyjnej w oparciu o lokalne zasoby.
Jerzy Wawro, grudzień 2007