Aktualności

Dwanaście tez dotyczących funkcjonowania klastra informatycznego

  1. Klaster nie jest sformalizowaną strukturą gospodarczą. Przedsięwzięcia organizacyjne powinny mieć na celu ułatwienie wspólnego działania, a nie budowanie struktur.
  2. Klaster jest strukturą wolnorynkową tworzoną przez konkurujące ze sobą podmioty. Realizowane przedsięwzięcia muszą być więc opłacalne dla wszystkich stron. Nie są podejmowane działania, które nie mają określonego celu gospodarczego.
  3. Podstawowym celem klastra jest wykorzystanie zasobów trudno dostępnych przy innej organizacji przedsięwzięć gospodarczych. Dlatego należy zwracać szczególną uwagę na związane z tym cechy klastra (tezy od 4 do 6)
  4. Klaster jest strukturą trwałą – dużo bardziej, niż pojedyncze przedsiębiorstwo. Umożliwia to podejmowanie przedsięwzięć, w których dla klienta ważne jest długofalowe bezpieczeństwo inwestycji.
  5. Do klastra jest łatwo wejść i wyjść z niego. Sprzyja to naturalnej koncentracji zasobów. W ten sposób - na przykład – łatwiej zbudować sieć partnerów, niż w tradycyjny sposób.
  6. Sieć powiązań ułatwia funkcjonowanie drobnych podmiotów gospodarczych. Sprzyja to zastępowaniu zatrudnienia przez samozatrudnienie. Zasoby wiedzy i pracy stają się w ten sposób łatwiej dostępne. Wartość egzystencji jako samodzielny podmiot gospodarczy może stanowić dla specjalistów przeciwwagę dla szukania zatrudnienia w dużych korporacjach.
  7. Klaster sprzyja rozwojowi konkurencji, a nie jej ograniczaniu. Podejmując współdziałanie z lokalnym partnerem – ułatwiamy mu wzrost. Musimy brać więc pod uwagę, że w kolejnym przedsięwzięciu uzyskana przez niego wiedza i umiejętności umożliwią mu skuteczne konkurowanie z nami. Przy tradycyjnym rozumieniu gospodarki jako gry o sumie zerowej (mój zysk to czyjaś strata) – sens budowy klastra jest problematyczny. Klaster więc jest dla tych, którzy mają odwagę podjąć konkurencję opartą na budowaniu, a nie burzeniu. Może to być wzrost jakości, zapewnienie łatwiejszego dostępu do oferowanych produktów, nowego rodzaju usługi, wzrost poczucia bezpieczeństwa etc...
  8. Należy stanowczo przeciwstawiać się działaniom, które podważają zaufanie i niszczą więzy między współpracującymi podmiotami. Konieczne jest więc stworzenie katalogu takich działań, których unikanie musi być zaakceptowane przez członków klastra. Należy tu przede wszystkim wymienić przejmowanie klientów i kontraktów poprzez różne formy łapówek i wykorzystywanie „układów”, zmowy, i wszelkie formy nieuczciwej konkurencji.
  9. Specyfika branży informatycznej pozwala na łatwe gromadzenie wspólnych zasobów, które mogą ułatwić start i funkcjonowanie podmiotom w obrębie klastra. Dlatego powinny być podejmowane i promowane inicjatywy zmierzające w tym kierunku. Na przykład promocja rozwiązań otwartych, budowa „bazy wiedzy”, opracowanie standardów organizacyjnych.
  10. Ważnym aspektem funkcjonowania klastra jest jego wartość marketingowa. Klaster jako marka powinien służyć wszystkim podmiotom klastra.
  11. Klaster jest ze swej natury innowacyjny. Na przykładzie strategii największych firm informatycznych należy stwierdzić, że do działań w klastrze idealnie pasuje strategia Google (innowacyjność, nastawienie na rozwiązania otwarte), a nie Microsoftu (protekcjonizm, unikanie lub niszczenie konkurencji).
  12. Klaster integruje się z otoczeniem. Naturalnym zapleczem klastra informatycznego powinny być ośrodki akademickie, które powinny dostarczać kadry, technologie etc. Także współpraca z samorządami może być sposobem zdobywania przewagi konkurencyjnej w oparciu o lokalne zasoby.
Jerzy Wawro, grudzień 2007